GodZiLeZ::I am a big big girl!! ฉันล่ำแล้วผิดตรงไหน

ด้วยความที่ชอบเป็นคนขีดๆเขียนๆ เขียนในสมุดหนังสือก็กลัวคนบางคนที่ไม่อยากให้รับรู้เจอเข้า เลยต้องมาเขียนออนไลน์ เคยเขียนของที่อื่ินแต่เค้าปิดปรับปรุงก็เลยเลิกเขียนไปปริยาย ตอนนี้ก็คงได้เวลาแล้วมั้งที่ต้องกลับมาเขียนบลอกอีกรอบ ขอเล่าความเกี่ยวกับตัวเองดีกว่า ..... อิอิ เป็นเด็กกทม.ที่หน้าตาบ้านนอก มาทำงานที่ต่างจังหวัดบอกใครไม่มีใครเชื่อเล้ยยยยว่าเป็นเด็กกทม. แต่ไม่เป็นไรโดนคำถาโถมจากคนมาเยอะแล้ว ให้เค้าทายก็จะทายไปทางภาคอีสาน เราก็ขี้เกียจจะไปอธิบาย จะให้เป็นภาคไหนก็เอาทั้งนั้น เรียนจบ และทำงานมาได้ปีกว่าแล้วยังแอบสงสัยว่าทำไมพัฒนาการตัวเองมันถึงแย่ลง ทั้งที่เมื่อตอนเรียนคิดในใจเสมอ วาสคนทำงานหรือจบออกไปนี่ดูดีกันทุกคนเลย วัดเอาเองจากที่เห็นรุ่นพี่ที่กลับมาเยี่ยมมหา'ลัยกัน ไอ้เรานี่ก็อ้วนขึ้น ดำขึ้น มีแต่คนแปลกใจว่าทำได้ยังไง 1 ปี ขึ้น 18 กิโล ไม่รู้ว่ากินช้างหรือวัวเป็นอาหาร หรือมีคนแอบเสกหนังควายเข้าท้องเรานี่ ตอนนี้เริ่มทำใจได้ปล่อยมันเป็นไปตามยถากรรม ไม่สนใจนน.แล้ว คือไม่กล้าขึ้นชั่ง ขอไม่รู้นน.ตัวเองดีกว่า หยุดไว้แค่ที่รู้ว่ามันขึ้นมา 18 กิโลก็พอ เรียนมาหนักยากเย็นเข็ญใจแต่ทำไมมาทำงานที่ตรงสาขาที่เรียนดันไม่ค่อยได้ใช้ความรู้ก็ไม่รู้ วิศวกรเป็นงานที่ต้องใช้วิชาชีพเฉพาะนะ แต่ทำไม๊ทำไม เงินเดือนน้อยจัง รู้งี้ไปเรียนบริหาร บัญชี การตลาดหรืออะไรที่มันได้เงินเยอะๆดีกว่า เอ๊ะ ... หรือจะไปเรียนนิเทศศาสตร์เพิ่มดี เผื่อจะได้เป็นคนในวงการกับเค้ามั้ง อิอิ อยู่ไกลบ้านแล้วคิดถึงแม่จัง ไม่เคยใช้ชีวิตเด็กหอมาก่อน รู้สึกว่าปีกว่าที่ได้อยู่คนเดียว ทำให้ปีกกล้าขาแข็ง รู้สึกว่าจะใช้คำไม่ถูก ต้องบอกว่ารู้สึกว่าจะเข้มแข็งขึ้น ดูแลตัวเองได้บ้าง งานบ้านที่ไม่เคยแตะก็ดูจะพอเป็น ขืนทำไม่เป็นคงนอนซุกหัวในรังหนูแน่นอน เรื่องอะไรจะยอม ไม่เอาเด็ดขาด เดี๋ยวจะไม่เชื่อกันว่าเป็นห้องพักของผู้หญิง นี่อยากเขียนอะไรตั้งเยอะแยะ แต่อู้งานมาเขียนบลอกนานคงดูไม่งาม เอาเป็นมาบอกกล่าวเล่าเรื่องกันต่อคราวหลังดีกว่า ไม่รู้ว่าคอบครัวที่นี่จะอบอุ่นไหมเอ่ย